Simon: Ultramarine is voor mij een onderzoek rond de onderzeeër en alles wat die oproept: menselijke technologie, macht en controle, maar ook het mysterie van het onderwaterlandschap. De onderzeeër is de visuele en inhoudelijke motor van het werk: stalen buizen met kernreactoren die maandenlang onder water verdwijnen en dan ineens weer bovenkomen, alsof het niets is. Indrukwekkend, bevreemdend en donker.
Na vijf jaar werken binnen dit thema breng ik bij BLANCO mijn sculpturen, tekeningen en installaties, waaronder de duikbootbunkerinstallatie uit Terneuzen, voor het eerst samen. Tot nu toe maakte ik ze autonoom. Nu onderzoek ik wat er gebeurt wanneer ze in één ruimte naast en tegenover elkaar komen te staan, en hoe die wereld landt bij de toeschouwer. BLANCO is de plek waar de worldbuilding van Ultramarine voor het eerst volledig vorm krijgt.
De opstelling kan tijdens de werkperiode verschuiven en veranderen. Ook het nieuwe werk ontstaat binnen die context: nieuwe geboetseerde duikboten en grote, monumentale getekende landschappen, met en zonder duikboten. De reacties van bezoekers maken deel uit van dat proces. Hun blik en hun beweging door de ruimte beïnvloeden hoe ik deze wereld verder opbouw.